Interview met Tamara –
“Een halve Iron Man is mijn ultieme doel”

Door de coronacrisis zijn alle wedstrijden natuurlijk afgelast, maar toch lijken er meer mensen dan ooit nu aan het hardlopen te zijn. Waar komt deze motivatie vandaan, waarom vinden mensen hardlopen toch zo leuk?

Elke woensdag (de dag van de Run & Talk hardlooptraining) komt er een blog online met het verhaal van een hardloper, met deze week het verhaal van Tamara.

Super leuk dat je je verhaal wilde vertellen, Tamara! 
Wie ben jij en wat doe je allemaal? 

Ik ben Tamara, en ik zit in mijn vierde jaar van de studie psychologie. Ik werk in de gehandicaptenzorg en ik train voor een halve triatlon die over een jaar plaatsvindt.

Hoe lang loop je hard en hoe ben je begonnen met hardlopen?

Volgens mij was het omdat mijn vriend aan het hardlopen was, en ook een paar vrienden. Toen dacht ik als iedereen er zo enthousiast over is, is het blijkbaar leuk, dus laat ik het ook proberen! Ik had nog oude hardloopschoenen, dus ik begon gewoon. Ik begon ongeveer twee jaar geleden, voor de TT run (4.4km). Die wilde ik onder de 30 minuten lopen. Ik heb het jaar daarvoor ook het Plantsoenloop gelopen, maar toen kreeg ik elke keer migraine als ik had gelopen dus ben ik heel vaak ook weer gestopt, of ik kreeg een blessure of ik had geen zin

Waarom loop je hard?

Ik denk dat de reden waarom ik het eigenlijk volhield was omdat ik merkte dat ik steeds een beetje vooruitging. Dat was elke keer een kleine beloning. Ik kan me ook nog herinneren dat ik de trap opliep bij de universiteit, en dat is echt zo’n verschrikkelijke horror trap. Maar toen ik boven was, was ik toch een stuk minder uitgeput dan in het begin. Ik loop ook hard omdat het gewoon heel motiverend werkt om iets te hebben waarbij je steeds doelen kan stellen en kan behalen. Dat geeft elke keer een succesgevoel.

Je bent dus aan het trainen voor een triatlon, hoe ben je erbij gekomen om dat te gaan doen?

Ik was op zoek naar een sport want ik had het hardlopen toen een tijdje opgegeven, ongeveer anderhalf jaar geleden. Toen vroeg een kennis van mij wat ik altijd leuk vond om te doen, en ik zei; zwemmen vind ik leuk! Toen ben ik voor het eerst gaan trainen. Ook heb ik het hardlopen toen weer een beetje opgepakt. Ik dacht, als ik nu aan het hardlopen ben, en aan het zwemmen, dan kan ik ook gaan fietsen en dan kan ik een triatlon doen! Het is al tof om doelen te behalen met het hardlopen, maar dit voelt nog een stukje moeilijker en haal ik er nog meer voldoening uit als het lukt.

Welk onderdeel van de triatlon vind je het leukst?

Zeker niet het hardlopen! Maar dat is omdat dat echt de grootste uitdaging is voor mij, dat gaat het vaakst mis qua blessures. Ik denk dat ik het fietsen het leukste vind. Het zwemmen vind ik óók leuk, ook omdat ik merk dat ik er steeds beter in word, maar het fietsen is toch het nieuwst, daar valt nog zo veel in te ontdekken en te behalen. Daar leer ik steeds meer over, ook over de fiets zelf. Dat is dan ook weer een doel om een fiets te kunnen onderhouden, begrijpen hoe een fiets in elkaar zit. Fietsen is ook het grootste onderdeel van een triatlon natuurlijk.

Je doet dus aan drie sporten, hoe combineer je dat? Hoe ziet een trainingsweek bij jou eruit?

Meestal loop ik twee keer per week hard, en ik zwem normaal gesproken één keer per week maar nu dat niet kon deed ik krachttraining. Fietsen doe ik ook twee keer per week. Ik ben met het fietsen echt helemaal bij het begin begonnen. Ik fiets nu één keer vijftig minuten en één keer twintig minuten in de week. Die twintig minuten is misschien heel kort en misschien voegt het nog niks toe, maar ik wil het rustig opbouwen zodat het later meer kan worden.

Ik denk dat het pas echt moeilijk wordt als ik nog meer moet gaan sporten. Nu train ik vijf keer in de week, en dat valt nog best goed te combineren met rustdagen. Het is wel elke week weer een beetje puzzelen, dus ik bekijk het eigenlijk per week. Ik weet wel welke trainingen ik wil gaan doen, en wat ik in die trainingen wil gaan doen. Als ik bijvoorbeeld een zware hardlooptraining heb dan wil ik niet daarvoor of daarna een hele zware krachttraining doen.

Ik denk dat daar wel de grootste uitdaging in zit, ik ben benieuwd hoe dat in de toekomst zal gaan als ik meer uren ga maken. Ik ben vooral heel voorzichtig nu met rust en dat soort dingen, ik denk dat ik dat ook een beetje los moet gaan laten. Maar liever iets te rustig dan iets te snel.

Zit er verschil tussen jouw trainingsweek voor en na corona?

Sowieso het zwemmen, want dat doe ik nu niet meer. Dat is eigenlijk het grootste verschil. En dat de trainingen op woensdag op een gegeven moment niet meer doorgingen. Maar verder, het fietsen deed ik grotendeels gewoon alleen, en de andere hardlooptrainingen deed ik ook grotendeels alleen. In het begin zat er wel veel verschil tussen want toen heb ik alles wel een beetje losgelaten. Toen heb ik echt twee, drie weken helemaal niet gesport. De woensdagavond training viel weg, en mijn doel viel weg. Ik had op 14 juni een ¼ triatlon gepland staan. Mijn hele structuur, alles viel weg dus toen had ik wel een soort van reset tijd nodig omdat ik geen motivatie had. Je kan dan wel zeggen, ja maar het is ook goed voor je gezondheid, maar dat is niet waarom ik sport. Dat is misschien een beetje gek, maar voor mij gaat het wel voornamelijk om doelen behalen wat een goed gevoel geeft en toen waren er geen doelen om te behalen.

Je bent toch wel weer begonnen, ook al zijn er nu ook geen evenementen. Hoe blijf je nu gemotiveerd?

Ik dacht op een gegeven moment, dit triatlonseizoen is gewoon geschrapt. Dat gaat gewoon niet meer door. En ook hardloopwedstrijden gaan niet meer door. Maar volgend jaar is er wel weer een seizoen. Ik merkte dat als ik mijn ¼ triatlon zou doorschuiven naar volgend jaar dat het niet moeilijk genoeg voelde om motiverend te zijn. Dus toen dacht ik, misschien moet ik gewoon ambitieus zijn en een halve triatlon als doel kiezen. Toen merkte ik dat ik daar wel heel enthousiast van werd en was ik eigenlijk meteen weer gemotiveerd om te gaan sporten. Een goed doel is wel belangrijk voor mij.

Wat is je favoriete sportherinnering of meest trotse sportprestatie?

De 1/8 triatlon die ik heb gedaan afgelopen september. Dat voelde echt alsof ik bewees dat ik het kon. Niet aan anderen, maar vooral aan mijzelf. Sporten is voor mij niet per se een strijd met anderen, of dat ik beter wil zijn dan anderen, maar meer een constante strijd met jezelf. Je wil steeds beter zijn dan jezelf. Dat was wel echt het moment dat ik bewees aan mezelf dat als ik iets wil dan bereik ik dat gewoon. Ik denk dat dat het toffe aan triatlon is, maar ook aan hardlopen is dat je steeds een stapje hoger, steeds een beetje meer en verder kan. Er blijft elke keer wel weer een doel.

Wat wil je graag nog bereiken met het hardlopen?

Sowieso een halve triatlon, en dus een halve marathon volgend jaar. Ik denk dat dat wel het ultieme doel is. Ik denk niet dat ik ooit een hele marathon zou willen doen. Dat lijkt me terror. Maar ik heb ook gezegd dat ik nooit een halve marathon zou willen lopen dus wie weet? Aan de ene kant denk ik dat ik misschien ooit wel een hele Iron Man triatlon zou willen doen, maar aan de andere kant denk ik dat ik met een halve triatlon ook al wel zeven of acht uur bezig ben, en ik heb echt geen zin om veertien uur te gaan sporten! Dus dan denk ik dat ik het liever bij een halve of ¼ triatlon wil houden en dan focussen op steeds sneller.

Dankjewel voor het delen van jouw verhaal Tamara!

Je kan Tamara volgen op @tamara_does_triathlon op Instagram! 

Wil je hier ook jouw hardloopverhaal vertellen? Stuur dan een mailtje naar eliza@runandtalk.nl of gebruik het contactformulier

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *