Interview met Tom –
“Ik liep een halve marathon in 1.04.44, dat geeft veel vertrouwen voor de toekomst”

Door de coronacrisis zijn alle wedstrijden natuurlijk afgelast, maar toch lijken er meer mensen dan ooit nu aan het hardlopen te zijn. Waar komt deze motivatie vandaan, waarom vinden mensen hardlopen toch zo leuk?

Elke woensdag (de dag van de Run & Talk hardlooptraining) komt er een blog online met het verhaal van een hardloper, met deze week het verhaal van Tom. 

Deze week het verhaal van Tom, een jong hardlooptalent uit Assen. Super leuk dat je je verhaal wilde vertellen Tom!
Wie ben jij en wat doe jij allemaal? 

Mijn naam is Tom Hendrikse, ik ben 21 jaar oud en ik kom uit Assen. Ik weet niet meer precies wanneer ik ben begonnen met hardlopen, maar het was rond 11 of 12 jaar. Ik deed eerst judo, daarna ben ik naar triatlon overgegaan, en vanuit triatlon ben ik overgegaan op de onderdelen bij de atletiek, en toen uiteindelijk doorgegaan naar alleen hardlopen.

Waarom koos je uiteindelijk voor het hardlopen? 

Bij triatlon moest ik ook zwemmen, toen verdronk ik altijd bijna – dat kon ik voor geen meter. Bij fietsen haalde ik de meesten al wel weer in, maar ik won de wedstrijd vaak bij het hardlopen. Daar kwam ik het beste bij uit en dat vond ik ook het leukste om te doen. Bij de atletiek onderdelen moesten we ook hoogspringen en verspringen, dat vond ik nooit zo leuk. Ik vond hardlopen het leukste.

Hoe oud was je ongeveer toen je erachter kwam dat je er goed in was? 

Ik zat een aantal jaar bij de atletiekvereniging in Assen en toen kwam er een team voorbij, de nieuwe Team 4Mijl. Die zat toen in een soort beginfase, en het was voor jonge talenten. Toen ging ik daarbij trainen. Ik kreeg andere kleding en één training in de week extra. Ik was 13 of 14 jaar, en ik trainde drie keer in de week. Ik was rond de 16 of 17 toen ik naar het mbo ging, naar het Johan Cruijff college in Groningen – een topsport school. Ook ging ik bij het RTC Noord Atletiek in Groningen trainen en kwam ik in een specialistische team voor het hardlopen, met een hele goede trainer. Op het mbo kon ik doordat het een topsport school was het hardlopen en school ideaal combineren, en heel veel trainen in Groningen. Toen begonnen de trainingen wel echt meer te worden en ging ik zeven of acht keer trainen in de week. Nu zit ik op twaalf ongeveer. Dus daar is het eigenlijk allemaal begonnen.

Hoe ziet een hardloopweek bij jou eruit? Zit er verschil tussen jouw trainingsweek voor en na corona?

Voor mij zit er wel een verschil tussen, want ik train nu meer. We hebben nu geen wedstrijden en ik hoef niet zo veel voor school te doen, waardoor ik meer omvang kan maken. Ik ben wel echt een atleet die naar de marathon toe wil, dus dan is het wel belangrijk om te leren veel kilometers in de benen te krijgen. Voor corona trainde ik ongeveer 150 kilometer in de week, met een cyclus van twee weken achter elkaar. Nu zit ik op een cyclus met vier of vijf weken achter elkaar van 150 kilometer, met soms een paar uitschieters richting de 170 kilometer.

Hoe een trainingsweek eruitziet is: op maandag twee duurlopen, ‘s ochtends en ‘s middags. Op dinsdag heb ik een baantraining in Groningen of een wegtraining, op woensdag heb ik een duurloop, een krachttraining en dan weer een duurloop, op donderdag heb ik een baantraining weer, op vrijdag twee duurlopen, op zaterdag een lange tempotraining, en op zondag heb ik een lange duurloop. Als ik een meetmoment ga doen komt het weleens voor dat ik een rustdag heb.  

Hoe blijf je gemotiveerd in deze tijd?

Ik ben eigenlijk wel gewend om alleen te lopen, toen ik 16, 17 was liep ik ook veel duurlopen alleen. Ik woon vrij dichtbij het platteland en de mooie dorpjes en bossen. Als ik een lange duurloop loop, kom ik door de mooiste plekjes en zie ik de mooiste dingen. Mensen die veel thuis zitten of een rondje gaan wandelen zien dat niet. Die plekken vind ik heel motiverend. Verder heb ik ook een doel voor ogen. Dat is of een Europees kampioenschap, of de Olympische Spelen, of een wereldkampioenschap, net wat ik kan bereiken. Door me daarop te focussen blijf ik gemotiveerd. Ik vind het ook gewoon fantastisch om elke dag beter te worden en heerlijk om in beweging te zijn.

Wat doe je als een training tegenvalt? 

Mijn trainer zet mijn trainingen op internet en die lees ik dan af. Als ik die tijden zie denk ik soms ook weleens dat het moeilijk te behalen wordt, maar negen van de tien keer lukt het wel. Soms zijn ze wel zo scherp dat het niet te halen is, dat is dan wel even balen. Daar zit ik dan ook wel een paar dagen mee, maar dan zet ik die knop weer om en ga ik weer verder. Er zijn genoeg trainingen die wel te halen zijn en wel goed gaan dus ik focus me daar weer op. Ik heb niet zo vaak trainingen waarvan ik zeg, die ging echt niet goed. Mijn week bestaat grotendeels uit duurlopen, van bijvoorbeeld 45 minuten of een uur. Dat kan eigenlijk nooit goed of slecht gaan want die loop ik gewoon op hartslag. Als ik een keer wat minder hersteld ben van de dag ervoor dan gaat het wat langzamer, of als ik juist fit ben gaat het wat harder. Ik vind het leuk om hard te gaan, maar je wordt ook goed van langzaam trainen.

Wat doe je ter blessurepreventie? 

Als ik een pijntje voel of ik heb ergens last van ga ik dat direct zelf verzorgen door middel van masseren. Ik heb een massageapparaat, of ik heb een aantal zalfjes die ik erop kan smeren, of ik tape het zelf in. Als het dusdanig erg is dan ga ik direct naar de fysio. Als je in de beginfase van een blessure bent kun je het heel snel en goed verhelpen, maar als je er te lang mee wacht zal het echt een blessure worden. Daarbij is het ook heel belangrijk als je zoveel traint om regelmatig met een massageroller overheen te gaan, of je benen even te masseren, en te rekken en strekken. Ik draag ook wel compressiesokken. Het is natuurlijk ook wel een beetje genetisch, want stel nou dat je niet zulke sterke spiervezels hebt, dan kun je gewoon sneller blessures krijgen.

Hou je je aan bepaalde voedingsvoorschriften om je prestaties te ondersteunen?

Voor corona hield ik me wel heel erg bezig met voeding, maar ik merkte dat ik soms wel een beetje daarin doorsloeg en ging ik mezelf te veel dingen ontzeggen. Dat moet je niet doen. Als je zoveel traint is het juist wel beter om wat zwaarder te zijn dan om heel licht te zijn, je moet wel gewoon genoeg koolhydraten en calorieën binnenkrijgen. Af en toe een patatje of een lekker koekje kan prima vind ik. Zodra ik weer richting het wedstrijdseizoen ga, focus ik wel weer wat meer daarop.

Je doet ook nog een hbo-studie; hoe combineer je dit met het hardlopen?

Ik doe de ALO (Academie voor Lichamelijke Opvoeding) aan de Hanze Hogeschool in Groningen. Ik heb net mijn laatste toets gemaakt van het eerste jaar, nu heb ik mijn propedeuse binnen en kan ik weer verder. Op de ALO sport ik ook veel, naast mijn eigen trainingen. Nu ben ik door corona natuurlijk wel meer zelf gaan trainen dus ik ben heel benieuwd hoe dat gaat in combinatie met mijn studie als dat weer begint. Maar het is best wel goed te doen. Ik overleg met een studieadviseur en plan met hem hoe ik de aankomende tijd in kan gaan vullen, door mijn doelen te bereiken op het gebied van sport, maar ook met mijn studie. In het begin had ik er wel veel moeite mee, toen had ik ook heel veel trainingen in de ochtend die ik verplicht moest volgen en daardoor miste ik wel best wat uren op school. Toen ben ik geswitcht van team omdat mijn trainer ermee was gestopt, en nu is het heel veel eigen invulling. Als ik bijvoorbeeld les heb om half 9, maar ik moet ‘s ochtends wel drie kwartier lopen, dan kan het zijn dat ik ervoor kies om om 6 uur op te staan zodat ik om kwart voor 7 klaar ben en zodat ik om half 8 in de bus kan zitten. Ik zal nooit een training overslaan, dan kom ik liever wat te laat in de les en overleg ik daarna met de docent wat ik gemist heb. School vind ik ook heel belangrijk, want na mijn sportcarrière, als ik ongeveer 35 jaar ben, zal ik opzoek moeten gaan naar een baan.

Op welk hardloopprestatie tot nu toe ben je het meest trots? 

Ik liep in 2017 een wedstrijd in Londen om me te kwalificeren voor een Europees kampioenschap onder de 20 jaar. Toen moest ik op de 10 kilometer 31.10 lopen. Ik had super veel getraind en het ging super goed. Dat was voor mij de eerste keer vliegen en naar Londen toe, dus er waren zo veel indrukken. Ik liep daar heel goed op schema. Ik moest 25 rondjes op de atletiekbaan lopen dus dat is mentaal ook best wel zwaar. Op een gegeven moment kwam ik op het laatste rondje en zag ik 30 minuten rond staan op de klok. Dat betekende dat ik het laatste rondje dus in 70 seconden moest lopen om de limiet te halen, dus toen heb ik alles gegeven. Ik liep 31.04, dat betekende dus dat ik me had gekwalificeerd voor het Europees kampioenschap een maand daarna. Dat was echt een hele speciale, hele bijzondere ervaring. Na de wedstrijd in Londen ging ik naar Papendal toe en kreeg ik kleding van Nederland, ging ik met heel het Nederlands team op pad en sliepen we in een gigantisch luxe hotel. Dat was echt heel speciaal, en heb ik veel ervaring opgedaan.

In 2018 heb ik ook nog een EK gehaald, namelijk de EK-cross. Die werd dat jaar in eigen land gehouden, dat was ook heel erg gaaf.

 

Wat wil je graag nog bereiken met het hardlopen? 

Ik wil gewoon mezelf continue blijven verbeteren, en een Europees kampioenschap halen, of een wereldkampioenschap halen, of de Olympische Spelen. Ik moet gewoon kijken wat te bereiken is. Ik liep laatst een halve marathon in 1.04.44 met genoeg training in de benen. Dat gaf wel heel veel vertrouwen voor de toekomst. Ik wil nu kijken hoe het gaat als ik nog meer uitbouw, wat ik dan kan lopen op de halve. Mijn trainer en ik hebben wel wat ideeën, maar dat is nog een beetje geheim. Mijn uiteindelijke doel is wel sowieso de marathon. De komende jaren ga ik me nog wel focussen op de vijf, tien en de halve. Voor die halve die ik twee weken geleden liep heb ik heel veel getraind, op zaterdag heel veel tempoblokken van bijvoorbeeld vijftien minuten op 19.5 km/u, en dat is gewoon heel goed aangeslagen bij mij. Ik liep die halve marathon en ik kon die 19.5 fluitend aanhouden. Ik had het gevoel dat ik wel wat harder kon. Het werd pas zwaarder toen ik ging versnellen en rond de 20 kilometer ging verzuren. Mijn uiteindelijke doel is dus wel de marathon, en dan onder de 2.11 natuurlijk (limiet voor kwalificatie Olympische Spelen) – hopelijk over vier of vijf jaar.

Waar kijk je het meest naar uit na deze coronacrisis? 

Natuurlijk de wedstrijden. Je wil je weer gaan meten met anderen en de gezellige wedstrijden lopen met zijn allen. Toch moet ik zeggen, ik mis de wedstrijden heel erg, maar omdat er veel initiatieven zijn zoals de CoronaSolo3k, houdt me dat gewoon scherp. Je voelt toch een beetje die competitie, want we hebben gewoon een heel sterk team, Team 4Mijl in Groningen. Daar zitten gewoon heel veel goede jongens bij, en je wil gewoon de beste van het team zijn. Soms lukt dat, soms lukt dat niet, maar je hebt altijd een beetje dat concurrentie. Ook ben ik gewoon heel benieuwd wat de toekomst mij brengt, of ik niet geblesseerd raak – afkloppen! – en of ik uiteindelijk mijn dromen kan nastreven, of ik ooit de Olympische Spelen of een Europees Kampioenschap kan bereiken.

Bedankt voor het delen van je verhaal Tom!

Je kan Tom op Instagram volgen op @tomhendrikse_!

Wil je hier ook jouw hardloopverhaal vertellen? Stuur dan een mailtje naar eliza@runandtalk.nl of gebruik het contactformulier